NIEUWS

Hallo iedereen,


Eventjes laten weten hoe het hier is want intussen zijn er bijna twee weken verstreken hier in Malawi. Ik ben goed toegekomen met valiezen vol materiaal dat ik vanuit België meekreeg : veel dank aan zovelen voor de steun die kledij, schoolgerief, medicatie…meegeven. Het kan hier allemaal zo goed gebruikt worden.


Verslag eerste weken


Ik ben er onmiddellijk ingevlogen. De eerste dag had ik een meeting met de plaatselijke

overheden, de stamhoofden en verantwoordelijken (mannen én vrouwen) van de dorpen. Dit alles vindt plaats onder een boom en begint en eindigt met een gebed, veel dankwoorden en erkenning en vooral het uiten van hoop dat we ons werk ginds verderzetten. Ze leggen hun plannen voor, wij de onze, en stellen vragen over wat er allemaal in de nabije toekomst zal/kan/mag gebeuren. Het stemt hun gelukkig te horen dat we ook dit jaar hun verder willen steunen.


Maismolen

We bouwen dit jaar een maismolen en voorzien elektriciteit in de dorpen… Een langverwachte droom die in vervulling gaat voor hen. Dit moet hen van een inkomen voorzien en betekent een belangrijke  stap om meer eigenaarschap en meer zelfstandigheid te realiseren.

Maar het is een grotere verantwoordelijkheid en met een opdracht voor hun gemeenschap. We willen een ‘changing team’ maken van onze boeren, duurzame ontwikkeling brengen met meer eigen inbreng en dat zorgt ook wel voor wat spanning. Het belangrijkste is dat ze er blijven op vooruitgaan, en dat is gelukkig het geval.


Schooltje Chabwera

Ik ging ook langs bij het schooltje in Chabwera: echt schattig en hartverwarmend om te zien.

De leerkrachten volgen het leerplan dat vorig jaar werd geïntroduceerd… men slaagt er in om inzichten bij te brengen. Voor mij is het fascinerend om te zien hoe ze het klaarspelen om de klassen met 75 kinderen stil te krijgen. Het feit dat alle kinderen in uniform zijn, (voor mij onbelangrijk) is voor hen het teken dat ze en goeddraaiende school hebben.


Bezoek aan de armsten

Op het einde van de eerste week trok ik de dorpen in om de armsten (= mensen zonder stukje grond, ouderen, weduwen, wezen, zieken…) te bezoeken

Met de regen die met bakken uit de lucht is gevallen afgelopen tijd,  is de ‘vloer’ (hard gestampte grond) in hun hutje nat. Zij slapen op niet meer dan een bamboomatje en velen zijn ziek en hoesten. Bij verschillenden is een deel van hun hut ingestort ten gevolge van die regenvloed.

Ze vragen hulp en ik breng troost met een chitengé (= traditioneel kledingstuk) en mais die zij goedkoop kunnen krijgen tijdens het hongerseizoen.

Mensen zijn zeer dankbaar… de dankbaarheid komt vanuit hun hart, dat voel je wel. Zij kennen mij intussen beter dan ik hen. Ook hier herhaalt zich de vraag om door te gaan, om terug te komen en hen te bezoeken. Ik kan niet anders dan beloven dat ik hen volgend jaar terug zie. Ook al weet ik  dat de kans klein is bij sommigen. ‘Met Gods zegen en wil’ voegen ze er aan toe.  Hun geloof is voor hen het meest belangrijke houvast.

Een oudje die niet wist hoe oud ze was zei me : ‘Bola moyo’, wat Malawees is voor ‘ ik leef tenminste nog’…

Komende week verblijf ik permanent in de dorpen, in een container. Het is zeker niet comfortabel en al zeker niet luxueus (geen warm water noch elektriciteit bijvoorbeeld) maar je leeft tussen de mensen en ook dat is een bijzondere ervaring.

Er is nog veel te doen : workshops met ons moringateam, opvolging van de maisvelden, de voedselbank uitbreiden, een bussinessplan opstellen voor de maismolen, het nieuw schooltje in het dorp Majanga starten, het bouwen zonnedroger….

Elf opeenvolgende jaren kom ik hier nu… het is een beetje als thuiskomen en toch geraak je het grote verschil met ons nooit gewoon. Het is en blijft leerrijk en raakt me nog steeds.


Hou het bij jullie goed in de stormachtige tijden,

liefs, Azungu (witte) Karini


Voor de gemeenschap in de dorpen en onze boeren in Malawi is elektriciteit en een maismolen DE MANIER om onafhankelijker en geleidelijk aan (meer) zelfbedruipend te worden. Het zou ook betekenen dat het drogen van mango’s en moringa meer gecommercialiseerd zou kunnen verlopen. Hun visie op duurzaamheid is te voorzien in energie: elektriciteit kan hen toelaten verdere zelfstandigheid te ontwikkelen. Dit getuigt intussen van hun kracht om vragen te stellen, antwoorden te zoeken en actie te ondernemen. Zo neemt men zelf verantwoordelijkheid op en ontwikkelt de plaatselijke gemeenschap een duurzame langetermijnvisie.


Samen met de mensen uit de dorpen hebben we hierover al een jaren lange weg afgelegd.


We hebben alle opties overlopen en gewikt en gewogen: we dachten aan een watermolen, windmolen, ossenkracht tot zelfs aan een generator op diesel. (Benieuwd wat ze bij de klimaattop over laatste zouden te zeggen hebben J).

De stroom in Malawi in de omgeving van onze dorpen komt van het water via de stuwdam in Zomba. Dus we zouden wel in 'groene stroom' kunnen voorzien. Het nadeel is dat er nog veel 'black'-outs zouden zijn.

De keuzes van de overheid, ondernemingen, van Malawian Escom (electricity supply coörpooration of Malawi ) zorgen ervoor dat we nog niet tot een aankoop van een elektrische installatie (maïsmolen of een ander alternatief) zijn kunnen overgaan: We hebben weinig invloed op wat er op dat niveau gebeurt. Dit jaar vlak voor de verkiezingen klopten we aan bij de DO District Officer in Zomba, met de vraag om goeie prijs voor een elektrische installatie te kunnen verkrijgen. Ze vertelden ons dat we een dossier moesten indienen, wat we deden, maar tot dusver kregen we nog geen antwoord op onze aanvraag.

We gingen in de tussentijd dan maar zelf op zoek naar een goedkoper alternatief: we kochten daarom voor het schooltje en de boerencompound een batterij, wisselrichters en zonnepaneel aan. Maar…dit bleek toch geen onverdeeld succes te zijn: we weten immers niet op voorhand hoe lang een systeem het uithoudt, de technische kennis ontbreekt en het is ook niet duidelijk wie de zorg en het onderhoud op zich kan nemen. Enkele maanden na de installatie waren eerst beide wisselrichters stuk, daarna zijn ook beide batterijen spontaan een vroege dood gestorven. Het heeft mogelijks iets te maken met het feit dat ze in Malawi niet beschikken over Europese kwaliteitsproducten, maar over goedkope(re) Chinese export. Daarbij komt dat men niet weet hoe om te gaan met stroom van batterijen en elektrisch materiaal (daar er in de dorpen nog geen elektriciteit aanwezig is), dus het systeem wordt soms onnodig zwaar belast, wat het uithoudingsvermogen ook niet ten goede komt.

Het land, en al zeker de plattelandsregio, lijkt dus nog niet klaar voor fancy apparatuur waarvan er ginder trouwens geen kwaliteitsproducten te vinden zijn en de kennis en onderhoud ervan te minimaal is.

Toch willen we verder zoeken naar goeie alternatieven en overgaan tot de aanschaf van een maïsmolen, om zo de verdere duurzame ontwikkeling en de zelfbedruipendheid in de dorpen te kunnen stimuleren. Het is echter peperduur als we een installatie willen aankopen die wél voldoet aan de kwaliteitsnormen. De offertes die we opvroegen variëren van 15000 euro tot rond 25000 euro).

We hopen dan ook via de Provincie Oost-Vlaanderen wat extra subsidies te verkrijgen om dit (deels) te kunnen bekostigen én om de mensen ter plaatse een goeie opleiding te kunnen verschaffen, zodat ze weten hoe ze met het materiaal moeten omgaan en hoe ze de installatie moeten onderhouden. Dit is nodig om de levensduur van de apparatuur te optimaliseren.

We houden jullie op de hoogte van het vervolg....


Karine

Bijgewerkt: 20 nov 2019

Na de deelname aan het permacultuurfestival in de maand juli van dit jaar, zijn er bij Chabwino heel wat projectuitbreidingen mogelijk. Een daarvan is het ontwikkelen van een zonnedroger.

Foto 1

(Foto: in Malawi hebben ze tot hiertoe de mango’s gedroogd op rieten matjes)


Het mango-team uitte 2 problemen. Ten eerste hebben ze een plaatsgebrek in het hoogseizoen.

Het tweede probleem hangt vast aan het weer: wanneer er in Malawi wat bewolking optreedt, drogen de mango’s trager en verkleuren ze. Ze worden zwart waardoor ze moeilijker te verkopen zijn. Daar wensen wij iets aan te doen. Verder zien jullie hoe de zonnedroger daar een oplossing voor biedt.

We gingen op zoek naar meer en betere info rond de zonnedroger: we zijn op zoek gegaan naar iemand die er een prototype van zou willen maken.


Op de vergadering van de Lokale Mondiale Raad, ontmoet ik Johan die zelf een project heeft

Foto 2

in Kenia en Tanzania. Hij is tevens leraar houtbewerking in het VTI Deinze. Hij stelde voor de zonnedroger als opdracht te geven aan twee van zijn leerlingen. De week nadien zat ik samen met Victor en Maxime in de werkplaats om mijn plannen uiteen te zetten. Na een uurtje beraadslagen leken de twee begrepen te hebben wat ik bedoelde.


De zonnedroger bestaat uit twee delen. Enerzijds een lichtbak waar de zonnestralen de lucht moeten verwarmen en anderzijds een toren met 5 laden waar de mango’s in liggen te drogen. De toren moet dienst doen als schouw en moet warme lucht aanzuigen.



Foto 3

Om de zonnestralen maximum op te vangen staat de lichtbak hier in België onder een hoek van 30° maar in Malawi (gezien de zon veel hoger staat) hebben we de helling herleid tot 15° (Foto 6).

Vooraan is een opening voorzien (Foto 2) zodanig dat de lucht kan aangezogen worden. Om te verhinderen dat ook insecten de toren zouden binnendringen, hebben we de opening voorzien van muggengaas. De binnenwanden en de bodem van de lichtbak worden zwart geschilderd om maximale warmte op te nemen. De bak wordt dan bovenaan afgesloten met een glazen plaat van 4mm (Foto 3).


De toren bestaat uit 5 laden, waarvan de bodem bestaat uit metaalgaas met mazen van 8x8 mm (Foto 4). Hierop worden de stukjes mango gelegd om te drogen. De 5 laden passen mooi in elkaar zodanig dat er geen spleten zijn waar de warme lucht kan verloren gaan. De bovenste lade is open en wordt afgedekt met een deksel (Foto 3)dat iets groter is dan de lade zodanig dat de lucht kan ontsnappen.

Dankzij deze 5 laden wordt het plaatsgebrek van ons mango-team opgelost gezien ze nu in 5 lagen boven elkaar werken. Bovendien, doordat de laden perfect op elkaar passen, worden de mango’s in de duisternis gedroogd. Dit heeft voor gevolg dat ze niet meer verkleuren.


Foto 4-5-6


De onderste lade is eveneens voorzien van een opening (Foto 5) langs waar de warme lucht van de lichtbak door de toren kan worden aangezogen.

Beide delen worden met elkaar verbonden via tapjes maar kunnen nog steeds uit elkaar genomen worden


Een paar weken na het eerste gesprek met Maxim en Viktor, stap ik het werkhuis binnen en zag dat de zonnedroger vorm begon te krijgen. Na een paar aanpassingen wordt dit het resultaat (Foto 6). De twee leerlingen mogen fier zijn op wat ze hebben verwezenlijkt. Hartelijk dank aan Viktor en Maxim! Ook oprechte dank aan Johan en Lieven om ons de gelegenheid te bieden deze zonnedroger bij hen op school te laten bouwen.


De school zorgt er ook voor dat een afbeelding en een artikeltje over onze zonnedroger in de krant komt. Dit is voor het VTI in Deinze en voor Chabwino een mooi steuntje in de rug. Van win-win gesproken!


Pierre




Even voorstellen >

Chabwino betekent "van het goede, gaan voor het goede". We zijn een enthousiaste vzw die zich inzet voor duurzame ontwikkeling in Malawi.

In 9 dorpen in de buurt van Zomba voorzien we onderwijs, landbouwondersteuning, irrigatie en verbeterde watervoorziening, verhoging van de voedselzekerheid en aandacht voor gezondheidszorg.

De eerste steen van dit project werd gelegd in 2010, toen onder de naam van NonProfitBelgium vzw.

  • mail-icon
  • Facebook - Black Circle
  • Instagram - Black Circle

Met de steun van >

© 2021 Chabwino vzw